Bruggen bouwen

Een groter compliment konden we niet krijgen. De minister gaf na twee uitzendingen van ‘Onze Boerderij’ aan dat ze in gesprek wilde, live bij Pauw op de late avond.

Je moet weten dat we Onze Boerderij met een piepklein team maken. Met z’n vieren om precies te zijn. Daaromheen natuurlijk een mooie club mensen die op een afstandje meedenken en adviseren, maar nog steeds is het een klein groepje dat met volledige overgave een programma probeert te maken dat het echte boerenverhaal laat zien.
Mijn Nuffield Scholarship (een internationale agrarische studiebeurs) helpt enorm bij het ontrafelen van de problemen die spelen op boerenerven. Soms is het heel goed om als het ware met een helikopter boven de boerderijen te gaan hangen en te zien wat elke boer doet om het hoofd boven water te houden. Het heeft mij tot nu toe prachtige inzichten gegeven die me de boerenwereld beter laten begrijpen.

Heisa
Zo dacht ik altijd dat de burgers in andere landen veel meer verbonden waren met de boeren dan in Nederland. Ik dacht dat mensen in bijvoorbeeld Australië veel dichter bij de boerderij staan dan bij ons. Tot ik sprak met een Australische schapenboer die mij aankeek alsof hij water zag branden. Natuurlijk niet, zei hij. Een Australiër moet uren rijden voordat hij bij een boerderij komt, in Nederland zijn jullie allemaal buren! Ik dacht ook dat in Engeland de ‘countryside’ veel meer gewaardeerd werd dan bij ons het platteland. Maar ook dat spraken mijn mede Nuffield scholars tegen. Als ze bij het Engelse TV programma ‘Country Life’ (een soort agrarisch lifestyle programma) een item maken waar een dier in voorkomt - een vos, een varken noem maar op - dan komt daar steevast heisa van op social media.

Actiegroepen
Mijn aannames kloppen dus heel vaak niet. En al helemaal niet meer na de eerste vier afleveringen van Onze Boerderij. Ik ben in dertien jaar Boer zoekt Vrouw niet zoveel aangesproken als nu. Door burgers, door boeren en boerinnen, door de politiek, door belangenorganisaties, zelfs door actiegroepen. De boeren in het programma vertelden zo eerlijk over hun afwegingen, hun keuzes en hun dilemma’s. Wat heel bijzonder is in de media, is dat de reacties genuanceerd zijn. We hoeven het natuurlijk niet allemaal eens te zijn, maar als we genuanceerd kunnen kijken naar hoe de ander het aanpakt en daar niet meteen een oordeel over hebben, zijn we al heel veel verder.

Massaal voor de tv
Eerlijk gezegd ben ik enorm positief verrast. Zouden de boer en de Nederlandse burger dan helemaal niet zover van elkaar verwijderd zijn als vaak gevreesd wordt? Het feit dat op vier zondagavonden, met buiten een temperatuur van 25 graden, mensen massaal voor de tv gaan zitten om jullie verhaal te horen geeft mij een ongelofelijk vertrouwen dat het bouwen van een brug veel dichterbij is dan we denken. De Nederlander is geïnteresseerd in jullie en wil weten hoe het zit. Wil weten hoe jullie hun eten verbouwen en waarom jullie kiezen voor een bepaalde manier van dieren houden.

Mijn missie is hiermee succesvol van start gegaan, maar nog lang niet voorbij. Het is een prachtig begin van die stevige brug die we samen bouwen. Een brug waar jullie en mijn kinderen vrolijk overheen huppelen en die echt niet zomaar zal instorten!

Yvon