Voor de toekomst van boeren

De laatste maanden heb ik weer veel tijd doorgebracht op agrarische bedrijven over de hele wereld. Veehouders in Frankrijk, Amerika en Canada, akkerbouwers in Oost-Europa en aquacultuur in Afrika. Het heeft me aan het denken gezet.

Hoe zal de toekomst van de boeren in Nederland eruitzien? Is er eigenlijk wel toekomst voor die Nederlandse boer? Of gaan we straks met z’n allen dat vliegtuig in op zoek naar de ruimte en het landschap met letterlijk en figuurlijk meer vrijheid. Minder regels en minder wetten. Een land waar we er vrolijk en vrij op los kunnen boeren?

Ik denk het niet. Ik geloof heel erg in jullie als Nederlandse boer. Ik denk dat jullie vooruitlopen op wat er in de wereld gebeurt op agrarisch gebied. De kennis in Nederland over efficiëntie, over voeding, over milieu, over dierenwelzijn is zo groot, ik heb er alle vertrouwen in dat we daar nog generaties mee door kunnen. Regelmatig krab ik mezelf achter de oren als ik in Amerika over een boerenbedrijf loop. Oké, er is ruimte, er mag veel, maar veel bedrijven kunnen niet tippen aan die van jullie. Hier in Nederland wordt bij wijze van spreken over elk voerkorreltje nagedacht, daar ligt er behoorlijk veel voer naast de bak.

Er zijn nog zo veel kansen die niet benut worden. Dat merk ik elke dag. Het feit dat er bijvoorbeeld zo veel mensen naar ons programma kijken betekent dat er bijzonder veel interesse is van de burgers in jullie. En dan doel ik niet alleen op jullie liefdesleven. Haha. Mensen willen ook weten wat ze eten, ze willen hun kinderen laten zien waar voedsel vandaan komt. Mensen zijn op zoek naar eerlijk en gezond. Daar zijn jullie het symbool van. Burgers zitten te wachten op jullie verhaal. Nederlandse burgers willen Nederlands eten van Nederlandse boeren. Van jullie dus.

Soms hoor je mensen zeggen dat het voedsel van de  toekomst alleen maar prijsknallers en kant-en-klare happen zullen zijn. Maar ik geloof in het tegenovergestelde. Ik geloof dat de toekomst juist bij jullie op ‘t bedrijf ligt. Voor mij is het een groot cadeau dat ik zo vaak over jullie schouder mee mag kijken. Dat ik mee mag genieten van jullie vak en jullie vrijheid. Diep van binnen voel ik me eigenlijk een boerin. Weliswaar eentje zonder eigen bedrijf, maar gelukkig wel met talloze plekken om af en toe aan de keukentafel aan te schuiven na een dag hard werken…


Yvon