Column: Samen sterk...

In de afgelopen 10 jaar heb ik geregeld aan een boer of boerin gevraagd, wat hij of zij nou zo mooi vindt aan het vak van boer. Steevast krijg ik ‘de vrijheid’ als antwoord. Eigen baas zijn, zelf bepalen wat je doet, je eigen strategie uitstippelen. Natuurlijk is het prachtig dat je met dieren werkt en veel buiten bent, vrij in de natuur. Maar het feit dat er geen baas over je schouders meekijkt en opdrachten uitdeelt, is een zegen voor veel agrariërs. Ik begrijp dat heel goed. Wat is er mooier dan zoveel vrijheid?

Toch schuilt er ook een gevaar in. De andere kant van eigen baas zijn, betekent dat de verantwoordelijkheid ook volledig bij jou ligt. Dat jij uiteindelijk zelf de beslissingen neemt. Prachtig als je successen behaalt, maar toch een tikkie jammer als jouw besluit minder goed uitpakt. Een slecht jaar draaien, door slechte oogsten of ziektes bij het vee, kan voor behoorlijk wat slapeloze nachten zorgen.

Laatst wandelde ik een boerenerf op en zag iets wat (nog) niet alledaags is. Een jonge boer die zijn eigen melkveehouderij runt, maar tegelijk geregeld aan het werk is bij collega-boeren in de buurt. Met de één deelt hij de landbouwmachines, met de ander sluit hij een deal om land te pachten in ruil voor voer. Met weer een ander maakt hij een rooster om samen één personeelslid in dienst te nemen.

Hij vertelde dat hij in het begin bang was zijn ‘vrijheid’ te verliezen. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Hij spreidt zijn risico’s. Hij ontmoette meedenkers, medestanders. Keuzes overleggen en samen de schouders eronder maakten de agrarische praktijk plots een stuk lichter. Hij werd geïnspireerd en op ideeën gebracht door zijn collega-boeren. Natuurlijk in volledig vertrouwen omdat ze allemaal hetzelfde belang hebben.

Partnerschap is zo slecht nog niet, lijkt me…

Yvon