Column: Beide benen op de grond

Het begon met een simpel ideetje uit Engeland. Boeren die zo opgaan in hun werk dat ze nauwelijks toekomen aan een relatie, zouden wel wat hulp kunnen gebruiken. Wie hele dagen in een klein dorp tussen de beesten of de bollen bezig is, loopt immers niet snel een leuke meid tegen het lijf. Toen het TV-format voor mijn neus lag, voelde ik direct dat het klopte.

Mijn moeder is de oudste dochter van een Brabants boerengezin met 10 kinderen. Mijn opa was boer, mijn ooms, neven en achterneven zijn veehouders en akkerbouwers. En omdat ik er als kind vaak over de vloer kwam, heb ik altijd gevoeld dat ik daar vandaan kwam. De geur van de ochtend op een boerderij, mijn moeder in de moestuin, het geluid van de melkmachine; het is voor mij heel vertrouwd.

Dus toen ik met een cameraploeg aanschoof aan de keukentafel om een boer lastige vragen te stellen over wat hij zocht in een vrouw en wat hij miste in zijn leven, voelde dat als thuiskomen. ’s Ochtends om zeven uur mee de koeien melken en tussen de middag aan tafel voor de warme maaltijd.

Ik had er nooit bij stilgestaan dat die kleine gesprekjes in dat weiland vol dauw of dat stille momentje leunend over het hek bij de sloot door zo veel mensen bekeken zouden worden. Dat dat kleine formatje zo groot zou worden, daar had niemand rekening mee gehouden.

Er verandert iets als er succes is, als iets groot wordt. Er zijn meer mensen die zich ermee bemoeien. Er zijn meer mensen die er iets van vinden. Er zijn meer mensen die er iets mee willen. Er zijn meer mensen die er juist vanaf willen.

En dus gebeurde er ook iets met mij. Ik voelde dat ik dat intieme gesprekje, waarin die boer kwetsbaar vertelde over een prille verliefdheid, moest beschermen. En of er nou 20 mensen kijken of 4 miljoen, dat mag nooit ten koste gaan van waar het ooit om begonnen is.

Hoe groter het succes hoe meer ik let op de kleine dingen, hoe secuurder en preciezer ik word. Hoe alerter en scherper we elkaar moeten houden. En hoe meer we met elkaar moeten blijven praten om het allerbeste in elkaar naar boven te halen. Dat succes vasthouden, doe je met elkaar. Dat gaat niet in je eentje. Je hebt elkaar nodig. Vooral om met beide benen op de grond te blijven staan en te doen waar jij goed in bent.


Yvon